Gisteren heb ik een zeer gezellige, maar vooral ook nuttige, bijeenkomst van de werkgroep ASL Best Practices bijgewoond. Deze werkgroep valt onder de ASL/BiSL foundation, een non-profit organisatie die zich ten doel stelt het ASL/BiSL raamwerk verder te (doen) ontwikkelen en gebruik hiervan te stimuleren.
Voorafgaand aan het workshop gedeelte gaf Remko van der Pols een vlammend betoog over wat Best Practices nou eigenlijk zijn en hoe ze te gebruiken. En ook: wat ze niet zijn en hoe ze niet gebruikt dienen te worden. Buiten Remko’s boeiende stijl van presenteren vond ik dit verhaal zeer interessant, en dat was eigenlijk tegen mijn verwachting in.
Want zeg nou zelf, als u de vraag krijgt “Wat zijn Best Practices ?” dan denkt u waarschijnlijk, net als ik, aan een kort en krachtig antwoord, gevormd in één of andere definitie. Echter, vaak wordt er als er over Best Practices (BP’s) wordt gesproken, voorbij gegaan aan twee hele belangrijke aspecten van BP’s.
Hoewel het eigenlijk open deuren zijn, vind ik deze punten dermate belangrijk dat ik ze hier nog eens even wil aanhalen.
1. Best Practices zijn verzamelingen van cases die in bepaalde praktijksituaties hun nut hebben bewezen.
Dit behelst nogal wat:
- Er kunnen meerdere BP’s zijn voor soortgelijke situaties
- Bij een BP hoort ook een duidelijke beschrijving (typering en categorisatie) van de situatie
- BP’s hebben in een bepaalde situatie voor een bepaalde gebruiker nut gehad (cq. hebben dat nog steeds)
Ofwel: Bij het beoordelen of een BP voor een bepaalde situatie eventueel nuttig kan zijn, is het belangrijk om zoveel mogelijk informatie te hebben over de situatie waarvoor de BP is toegepast.
Persoonlijk zou ik een BP die zonder verdere toelichting wordt aangeboden met enige argwaan bekijken. Wat voor de ene situatie werkt, hoeft niet zomaar voor de andere situatie te werken ! En zoals zo vaak: Er leiden meerdere wegen naar Rome. Kies dus uw eigen weg !
Impressie ASL Best Practices bijeenkomst 16 juni 2009 (foto: Reyer de Boer)
2. Best Practices zijn bedoeld om aan te passen !
Vaak worden BP’s of sjablonen van raamwerken of methodieken recht uit het tekstboek overgenomen en zonder verdere aanpassingen geïmplementeerd. Berucht zijn in mijn ogen bijvoorbeeld de PINO’s (Prince In Name Only) die het resultaat zijn van het rigide gebruiken van PID (Project Initiatie Document) sjablonen. Dat is niet wat Prince beoogt ! Zo ook met de ASL Best Practices waar ik gisteravond mee heb mogen stoeien. Remko gebruikte een -in mijn ogen- briljant en pijnlijk eenvoudig voorbeeld van twee verschillende supermarktketens om dit punt te verduidelijken. Dit voorbeeld ging over het interacteren met klanten. Op zeer illustratieve wijze schilderde Remko het verschil in afhandeling van een vraag zoals “weet u waar de suiker staat” tussen (bijv.) de Lidl en de AH. Hetzelfde proces, maar op twee totaal verschillende manieren geïmplementeerd. Het punt hier is dat het botweg overnemen van een Best Practice zonder deze aan te passen op de eigen situatie meestal niet tot de gewenste resultaten leidt.
In deze tekst kan ik u overigens de “real life experience” van Remko’s betoog niet doen beleven, komt u daarvoor de volgende keer vooral zelf naar zo’n bijeenkomst !
Geplaatst door Arvid Elstrodt 
